„Hálfgerðar náttúruhamfarir“

Nú síðustu daga hefur komið fram að margir íslenskir bændur eru afar ósáttir við þann samning sem landbúnaðarráðherra gerði við Evrópusambandið um viðskipti með landbúnaðarvörur og formaður félags kjúklingabænda hefur sagt að samningnum megi líkja við „hálfgerðar náttúruhamfarir“.

Formaður bændasamtakanna sagði að samningurinn hefði verið gerður án aðkomu samtakanna sem hlýtur að teljast vægast sagt frekar óheppilegt þegar svo mikið er undir eins og hér. Hvers vegna varð þetta að gerast með hraði og án samráðs?

Allt er þetta gert í nafni þess að vöruverð til neytenda lækki en ekki að verslunin græði. En um reynsluna af því er fólk ekki sammála um þ.e. að þær lækkanir sem áður hafa átt sér stað í formi vörugjalda- eða vsk. lækkana hafi að fullu skilað sér til neytenda m.a. ASÍ og Neytendasamtökin.

Vissulega fær Ísland verulega hækkun tollfrjálsra innflutningskvóta fyrir skyr, smjör og lambakjöt auk nýrra kvóta fyrir alifugla- og svínakjöt og ost en það er ekki nóg að auka framleiðsluna og búa til meira skyr ef bændur fá ekki viðunandi verð fyrir mjólkina.

Ég hef áhyggjur af því að ekki liggi fyrir útreikningar og eða úttektir sem styðja þennan gjörning t.d. að sú tollalausa aukning sem heimila á á lambakjöti muni bæta hag sauðfjárbænda svo mikið að afkoma þeirra geti talist viðunandi.

Á Íslandi er lítil notkun lyfja þegar kemur að framleiðslu matvara og við gerum strangar kröfur um velferð dýra, strangari en í ESB löndunum. Það eitt hlýtur að skerða samkeppnisstöðu bænda nema landbúnaðarráðherra ætli að bregðast við því með einhverjum hætti. Við íslenskir neytendur þurfum að spyrja okkur um hvort við viljum kaupa matvæli þar sem við vitum ekki nægjanlega vel um lyfjanotkun og aðbúnað í framleiðslu þrátt fyrir viðvaranir lækna og lýðheilsusérfræðinga þar um.  Ég hef sent ráðherranum nokkuð ítarlega fyrirspurn um þessi mál sem ég vænti að hann svari með hraði.