Öryggismál sjómanna í forgang!

Þessi grein er skrifuð 11. nóvember sl.

Öryggismál sjómanna hafa mikið verið í umræðunni í ljósi hörmulegs sjóslyss sem varð í sumar þegar Jón Hákon BA 60 sökk út af Aðalvík og einn maður fórst en þrír komust lífs af þegar nálægur bátur kom þeim til bjargar á ögurstundu.

Myndir úr neðansjávarmyndavél sýna að sjálfvirkur sleppibúnaður virkaði ekki og björgunarbátar opnuðust ekki þegar á reyndi.

Það sama gerðist nú á dögunum þegar sanddæluskipið Perlan sökk í Reykjavíkurhöfn og sleppigálgi virkaði ekki sem skyldi og björgunarbátar sem eru einn mikilvægasti öryggisþáttur  sem sjómenn reiða sig á opnast ekki.

Rannsóknarstjóri sjóslysanefndar segir af þessu tilefni að það komi til greina að endurskoða verklags og öryggisreglur.Já þó fyrr hefði verið !

Allt frá því að Jón Hákon BA 60 sökk sl.sumar hafa komið fram fjölmargar áskoranir frá sjómannasamtökum,félagasamtökum ,sveitarfélögum og almenningi í landinu um að skipsflakið verði sótt á hafsbotn svo rannsaka megi til fullnustu orsakir þess að öryggiabúnaðu virkaði ekki þegar slysið varð. Allt verður að gera til þess að rannsaka hvað veldur því að endurtekið er sjálfvirkur öryggisbúnaður ekki að virka þegar á reynir.

Ég hef tekið þessi mál upp í þinginu ítrekað og reynt að hreyfa við rannsókn málsins eins og mögulegt er þó vísað hafi verið til þess að Ransóknarnefnd samgönguslysa sé sjálfstætt starfandi þá tel ég það vera skyldu okkar þingmanna að sinna eftirlitshlutverki bæði hvað varðar það að tryggja að eftirlit með öryggisbúnaði sé tryggt og að nægar fjárveitingar séu til rannsókna sjóslysa eins og það að ná skipsflakinu af Jóni Hákoni BA 60 upp af hafsbotni í þágu rannsóknarinnar.

Til þess að fara yfir þessi mál hef ég fengið til fundar við Atvinnuveganefnd á tveim fundum í liðnum október mánuði fjölda gesta sem málið varðar s.s. Ransóknarnefnd samgönguslysa, fulltrúa sjómannasamtaka, SFS, LS,eftirlitsaðila ,fulltrúa framleiðenda öryggisbúnaðar um borð í bátum og skipum ,fulltrúa úr Innanríkisráðuneytinu og forstjóra Samgöngustofu.

Þessir fundir hafa verið mjög upplýsandi og til góðs þar sem þessir aðilar hafa farið yfir verkferla ,hvar ábyrgð hvers og eins liggur og um mikilvægi þess að með ítarlegri rannsókn sjóslysa sé mögulega hægt að forða að slíkt endurtaki sig og draga megi þar með úr líkum á dauðsföllum og slysum til sjós í framtíðinni.

Það fer ekki á milli mála að við íslendingar höfum verið mjög framarlega hvað varðar öryggi sjófaranda og tilkoma  Slysavarnarskóla sjómanna hefur skipt sköpum í þeim efnum ásamt því að hér á landi hefur verið þróaður ýmis björgunarbúnaður sem hefur bjargað fjölda mannslífa bæði á bátum og skipum.

Því vekur það mikinn óhug að ekki sé hægt að leggja traust sitt á þann sjálfvirka öryggisbúnað sem um ræðir og á meðan upplifa sjómenn sig búa við falskt öryggi og aðstandendur þeirra eru áhyggjufullir.

Það er því brýnt að allir þeir sem koma að öryggis og slysavörnum sjómanna taki höndum saman um að komast til botns í því hversvegna sjálfvirkur björgunarbúnaður virkaði ekki.

Það hvílir einnig mikil ábyrgð á höndum Samgöngustofu,Rannsóknarnefndar samgönguslysa og þeirra einkaaðila sem sjá um efirlit með öryggisbúnaði.  Það á ekki að vera tilgangurinn með rannsókninni sérstaklega hverjum sé um að kenna heldur fyrst og fremst hvað fór úrskeiðis og hvernig má koma í veg fyrir að það endurtaki sig.

Rannsóknir á sjóslysum við Ísland eiga að vera í fremstu röð og unnar faglega og þar mega fjármunir ekki vera nein fyrirstaða  því mannslíf eru þar í húfi.

“ Tryggja verður öryggi sjófarenda og hraða rannsókn sjóslyssins á Jóni Hákoni BA 60 og til þess að svo megi verða verður að ná skipsflakinu upp af hafsbotni strax í ljósi rannsóknarhagsmuna „

Tek ég þar enn og aftur undir með kröfum sjómanna og annara þeirra sem láta sig öryggismál sjómanna varða.

Lilja Rafney Magnúsdóttir alþingismaður Vinstri grænna og varaformaður Atvinnuveganefndar.