Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar:
Kæru félagar !
Ég óska öllu launafólki til hamingju með baráttudaginn 1. maí!
Alþjóðlegur baráttudagur verkalýðsins er ein skýrasta birtingarmynd þess hversu sterk og öflug við erum þegar við stöndum sameinuð í kröfum okkar fyrir réttlátara samfélagi og hversu miklu meiru við getum áorkað saman en ekki sundruð.
Launafólk á Íslandi hefur gengið kröfugöngu 1. maí allt frá því fyrst var gengin kröfuganga í Reykjavík 1923. Í dag 103 árum síðar, göngum við enn. Fyrir auknum réttindum á vinnandi fólks og betra starfsumhverfi, sanngjarnari launakjörum og mannsæmandi vinnumenningu. Við krefjumst enn og stöðugt að hlúð sé að launafólki og þeim réttindum sem þau hafa krafist og barist fyrir í gegnum tíðina.
Vinstri græn hafa ávallt staðið þétt með baráttu launafólks frá stofnun og við munum gera það áfram. Barátta okkar fyrir betra og réttlátara samfélagi hefur verið samofin baráttu verkalýðshreyfingarinnar.
Áskoranirnar í dag fyrir launafólk eru fjölmargar og glíman við auðvald sem reynir að hagnast á fólki með öllum ráðum og draga úr réttindum fólks eða jafnvel neita vinnandi fólki um sjálfsögð réttindi, virðist oft á tíðum endalaus.
Yfirvöld eru líka ekki barnanna best; Nú er til að mynda verið að skerða atvinnuleysisréttindi í báða enda Bæði stytta réttinn til atvinnuleysisréttinda og atvinnuleysistímabilið. Hver eru það sem leggja til frumvarp um afnám áminningarskyldu í gegnum Alþingi til að auðvelda uppsagnir á opinberum starfmönnum og tilkynna svo um uppsagnir þeirra í næstu fjármálaáætlun? Er það ekki núverandi ríkisstjórn leidd af Jafnaðarmannaflokki Íslands?
Aðrar kröfur launafólks eru raunverulegar og aðkallandi. Þær snúast um starfsaðstöðu leikskólafólks, jafnan rétt kynjanna á vinnumarkaði og að rétta stöðu kvenna í hvívetna. Að tryggja öryggi fólks í erfiðri líkamlegri vinnu og að stytting vinnuvikunnar sé raunveruleg kjarabót. Að kjarasamingar séu virtir og laun séu sómasamleg. Hvað þá þegar verðbólga og vextir hækka og verðlag blæs út , eins og raunin er því miður nú. Mannsæmandi og öruggt húsnæði fyrir okkur öll á viðráðanlegum kjörum er sameiginlegt baráttumál okkar í VG og verkalýðshreyfingarinnar í gegnum tíðina. En þörfin núna fyrir óhagnaðardrifið húsnæði á viðráðanlegum kjörum hefur sjaldan verið meiri.
Það er leið sem við í VG styðjum að öllu leyti, en ekki úrelta og gamaldags leið hægri flokkanna um að láta markaðinn ráða húsnæðismarkaðnum. Áherslan hefur því miður verið þar undanfarna áratugi þegar farið var frá því að byggja húsnæði fyrir fólkið sem þarfnast þess, yfir í að byggja fyrir fjárfesta.
Kerfið, sem átti að tryggja fólki öruggt og viðráðanlegt húsnæði, var gott sem lagt niður á nýrri öld, öld markaðsvæðingar húsnæðis. Afleiðingarnar blasa við, húsnæðisverð hefur rokið upp, leigumarkaðurinn er dýr og ófyrirsjáanlegur og stór hópur fólks hefur hvorki raunhæfan möguleika á að kaupa húsnæði né búa við öryggi á almennum leigumarkaði.
Við þurfum að taka stjórn á húsnæðismálum og tryggja að þeir sem byggi, miði byggingarnar að þörfum íbúa. Það er hagur okkar allra að kostnaðarliður heimila og fjölskyldna við að koma sér þak yfir höfuðið lækki. Til þess þarf pólitíska sýn um að húsnæði sé raunveruleg mannréttindi okkar allra, hvaða bakgrunn sem við höfum eða hvaða tekjur við höfum. Viðráðanlegt húsnæði er gott fyrir allt samfélagið. Þegar fólk býr við húsnæðisöryggi verður samfélagið sterkara, börn búa við meiri stöðugleika og fá tækifæri til að þroskast sem einstaklingar og fjölskyldur fá fjárhagslegt svigrúm til að mæta óvæntum útgjöldum.
Húsnæðismálin eru eitt stærsta kosningamálið núna fyrir sveitastjórnarkosningarnar. Þarm sem við í VG eigum aðild að framboðum eru kosningaáherslur sterkar á að efla almenna íbúðakerfið með því að styðja við óhagnaðardrifin leigufélög eins og Bjarg, taka frá lóðir fyrir viðráðanlegt húsnæði og fjölga félagslegum íbúðum. Tryggja fjölbreyttari búsetukosti fyrir ungt fólk, barnafjölskyldur, eldri íbúa, fatlað fólk og fólk með lágar eða meðaltekjur. Að sveitafélögin axli ábyrgð á húsnæðismálunum með því að standa við rammasamninga um uppbyggingu óhagnaðardrifins húsnæði eins og gert hefur verið hér í Reykjavík en mun síður þar sem hægriflokkarnir ráða eins og í Kópavogi. Þar hefur Sjálfstæðisflokkurinn ekki einasta svikið samkomulag við verkalýðshreyfinguna, heldur slitið sig frá því og skilur þar með rúmlega 400 manns eftir á biðlista eftir öruggu og viðráðanlegu húsnæði !
Dagurinn í dag minnir okkur rækilega á mikilvægi samstöðunnar og og áframhaldandi baráttu fyrir réttlátu samfélagi. Við skulum sýna samstöðuna í verki og halda áfram baráttunni fyrir jafnrétti og réttlæti í kosningabaráttunni framundan sem nú er á lokasprettinum. Þannig getum við tryggt að áherslur um betra samfélag skili sér til íbúanna.
Styðjum við okkar framboð og frambjóðendur um allt land sem eru að berjast fyrir sjálfbærum, réttlátum nærsamfélögum þar sem við eigum öll jafnan rétt til að dafna og þrífast í. Svo við upplifum það á eigin skinni að hafa öruggt þak yfir höfuðið, mannsæmandi laun og viðunandi vinnuaðstæður, að fá að blómstra og þrífast í samfélögum sem taka vel á móti okkur hvernig sem við erum, hvaðan sem við komum og hvers konar stétt eða stöðu við tilheyrum.
Til hamingju með 1. maí og áfram gakk!
Rósa Björk Brynjólfsdóttir, formaður Vinstri grænna.