Greinar

Melkorka Gunnarsdóttir og Hermann B. Valsson skrifa: Okkur sem stöndum að Borgarbyggðarlistanum hefur verið tíðrætt um lýðheilsu og er hún rauði þráðurinn í okkar stefnu. En hvað er hún þessi blessaða lýðheilsa? Hún hefur verið skilgreind sem samheiti yfir skipulagðar aðgerðir samfélagsins sem miða að því að viðhalda og bæta heilsu, líðan og lífsgæði fólks.

Jóhannes Árnason skrifar: Þegar mannfjöldatölur Hagstofunnar eru skoðaðar kemur í ljós að þróun íbúafjölda á Akureyri hefur verið býsna stöðug. Þegar horft er til tímabilsins 2000–2025 hefur íbúum á Íslandi fjölgað um 40%, íbúum á höfuðborgarsvæðinu um 45% og íbúum á Akureyri um 30%. Þetta segir okkur ekki að Akureyri hafi vaxið hraðast, en það

Harpa Guðmundsdóttir skrifar: Það er til fólk sem glímir við svo fjölþættan vanda að ekkert eitt úrræði getur náð utan um stöðu þess að fullu. Geðrænn vandi, fíkn, heilsubrestur, skert færni, áföll, heimilisleysi og félagsleg einangrun fléttast stundum saman. Og þá þarf samþætta, mannúðlega og langvarandi þjónustu. Oft kemur það fyrir að fólk fellur á

Angantýr Ómar Ásgeirsson skrifar: Aukin kyrrseta, skjánotkun og félagsleg einangrun barna og ungmenna eru áhyggjuefni. Við stöndum frammi fyrir heimatilbúinni ógn sem hefur slæm áhrif á geðheilsu barna og þroska þeirra. Þá er einnig baráttan gegn fíkni- og vímuefnanotkun barna langt frá því að vera unninn slagur, þar sem aðgengi og úrval virðast sífellt aukast.

Stefán Oddur Hrafnsson og Dýrleif Skjóldal skrifa: Þessi spurning heyrðist nýverið á ágætum fundi sem við í VG sóttum, og þótti okkur hún heldur áhugaverð. Sundfélagið Óðinn hefur beðið eftir yfirbyggðri keppnislaug á Akureyri síðan árið 1969. Í meira en hálfa öld hefur þörfin verið ljós, en samt hefur ekki tekist að fylgja þeirri framtíðarsýn

Það var mikið gleðiefni þegar Ísland lögfesti loksins samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks í lok síðasta árs eftir áratuga baráttu fatlaðs fólks, aðstandenda og hagsmunasamtaka þeirra. Nú sitjum við eftir með spurninguna „Og hvað svo?“ því mannréttindasáttmálar eru einskis virði ef samfélagið ætlar ekki að virða þá, vinna eftir þeim og læra af

Ester Bibi Ásgeirsdóttir skrifar: Í Hafnarfirði hefur alltof lengi verið ofuráhersla lögð á að stækka bæjarfélagið með tilheyrandi lóðabraski. Slík útþenslustefna er ekki bara ósjálfbær og óumhverfisvæn, hún er ekki mannvæn. Á meðan fjárveitingar bæjarins til framkvæmda eru að stórum hluta bundnar í fjármögnun gatnagerðar fyrir ný hverfi, sitja íbúar þeirra hverfa sem fyrir eru

Svenný Kristins skrifar: Ég flutti heim frá Berlín haustið 2024 og hef verið að safna fyrir íbúð síðan en það gengur hægt eins og hjá mörgum. Ég hef reynt að lifa bíllausum lífsstíl, aðallega til að spara pening fyrir íbúð en það er ekki fyrir hvern sem er eins og höfuðborgarsvæðið er byggt í dag.